مندیـر

خوار ایل می شوم

اگر آه بگویم

بزن ای چوب باز رقیب

با ترکه ی بادامت 

اکنون که ساق پایم را نشانه داری 

چرا که هراس مرا نکوهش می کنند مردمان ایل

وقتی که به گرداگرد حلقه ی تماشا بسته اند

در این ورطه

آنچه که مرا به وجد می آورد

کرنائیست که ترانه های پایداری را شادمانه ساز می کند.

سراینده : محمد علی پور خداکرم

نقد صوفی نه همه صافی و بی غش باشد       ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

به نام خالق من     خدای وطنم ایران         به نام خالق عشق         خدای مهد شهیدان

این جا ایران

         کهن ترین بوم جهان

                        این جا بختیاری

                                  کهن ترین قوم ایران