بختیاری ها در سردسیر معمولا در دو نوبت کشت می نمایند،چنانچه با فرا رسیدن ماههای شهریور و مهر که هوای منطقه رو به سردی می گذارد و موسم کوچ به جانب گرمسیر فرا میرسد هر طایفه در زمینهای خود بذر می افشاند و راه گرمسیر را در پیش می گیرد،معمولا برفی که در پاییز و زمستان روی گشتزار می نشیند تا بهار سال دیگر آنرا محفوظ نگه می دارد.همزمان با ذوب شدن برفها ایل دوباره از گرمسیر باز می گردد و تا هنگام برداشت محصول ،از کشتزار خود مواظبت کرده و در اواخر تیر ماه نیز آنرا درو می کند.

عشایر بختیاری به هنگام ورود به مناطق سردسیری در اوائل اردیبهشت ماه،قسمت دیگری از زمینشان را که ازسال قبل به حالت آیش قرار داشت شخم می زنند و کشت بهاره می نمایند.

محصول این زراعت در اواخر مرداد تا اوائل شهریور درو می شود.

این زمینها پس از برداشت محصول بحال خود رها شده و در بهار سال بعد یک بار شخم می شود.و مجددا به حال خود می ماند تا اواخر تابستان و اوائل پاییزکه همزمان با اولین باران پاییزی، زمان کشت قبل ازکوچ فرا برسد.در آن هنگام شخم دیگری بر آن می زنند و تخم می پاشند.این کشت پاییزه در سال بعد درو خواهد شد.

در گرمسیر بذر افشانی در اوائل آبان انجام می شود و در آخر بهار یعنی در آخرین روزهای اقامت زمستانی نیز جمع آوری می شود،غالبا برای درو محصول عده ای از مردان داوطلبانه در گرمسیر می مانند و سایرین راه ییلاق را در پیش میگیرند.

بر گرفته از کتاب ذخائر انقلاب یداله ساولی