يك نفر بايد بخواند ايل را
كاشكي باران براند نيل را
رد پاي ايل را گم كرده ايم
آسمان را بد تجسم كرده ايم
ايل ما كوچيد پشت رنگــــــــها
دور گشت از چشم ما فرسنگها
ايل من در هم همستان گم شده
در غروبي از غم ستان گم شده
موج در موج دبيت من كجا ست
كاسه گرم تليت من كجاست
من كتاب ايل را گم كــرده ام
آفتاب ايل را گم كــــــــرده ام
ايل من از بي قراري كوچ كرد
در غروب بي بهاري كوچ كـــرد
فصل فصل غربت ايل من است
نسل نسل غربت ايل من است
خط خط چوقاي من بي رنگ شد
پيلك ميناي تو از سنگ شـــــــــد
گرمي دستان مان را آب بـــــــــرد
ايل كوچيده است و مارا خواب بـرد
ريشه ما لابلاي سنگهــــــــــــــــــا
ما اسير خدعه و نيرنگهـــــــــــــــــا
هفت حرف ايل من ايل من اســــت
واژه هاي ناب انجيل من اســــت
قيل و قال ايل من آواز مـــــن
آسماري زردكوه تاراز من
ساكنان قلعه درديم مــا
از تبار صخره زرديم مــــــــا
وراثان درد و باران و نمـــــــــد
از تبار ايل ســــــــــــــردار اسـعد
هفت شهر عشق در ايل من است
تيشه فرهاد ماپيل من اســـــــت
در به در دنبال ايلم مــــــــي روم
وارگه تا وارگه هي ميـــــــــدوم
ايل من يك روز برخيزد ز خـواب
قرن ما ابر است و ايلم آفتاب